Aktualności

Rytuał głosu: Głosocykl

14 marca - 30 maja

{wtorek}
godzina 19:00 - 20:30
Instytut Grotowskiego, Sala Kinowa

Żyjemy w czasach, w których nasze głosy muszą być słyszane. Powinny rozbrzmiewać w całym swoim bogactwie, wyrażać nasze najgłębsze potrzeby i być odbierane zgodnie z naszymi intencjami. Mamy tak wiele do powiedzenia, ale gdy sięgamy po nasz głos, często mamy wrażenie, jakby był czymś obcym, o czym nie wiemy zbyt wiele; jego ekspresja i przekaz nie są takie, jakie od niego oczekujemy. Może wydawać się zablokowany, wymuszony lub niezręczny. Nauczeni wyrażania się „jak należy”, zgodnie z wymogami pozbawionej emocji „codziennej rozmowy” często tracimy kontakt z niezbędnym narzędziem przetrwania, jakim jest nasz głos, narzędziem, którego moc ludzie doświadczają jako dzieci i zachowują ją jedynie zwierzęta. Nasz głos ma potencjał, pozwalający jasno i dobitnie wyrazić nasze pierwotne potrzeby w czasach, w których głosy są rzadko słyszane. To uśpione narzędzie ekspresji, którym zostaliśmy obdarowani, możemy obudzić dzięki regularnym spotkaniom z naszym głosem, mającymi na celu złagodzenie części stresów i napięć, które stają na drodze naszej głosowej ekspresji. Podobnie jak w przypadku dyscyplin fizycznych, im więcej pracujemy z głosem, tym bardziej wzrastają jego elastyczność i siła i tym więcej możemy za jego pomocą wyrazić.

Praca obejmie następujące elementy i obszary:

  • fizyczne uwalnianie – proste ćwiczenia pomogą rozładować nagromadzone w ciele napięcie, które może zakłócać pracę wokalną;
  • oddech – będziemy rozwijać naszą świadomość oddechu i jego autonomiczności, rozpoznawać, jak skumulowane napięcia fizyczne i emocjonalne mogą wpływać na sposób, w jaki oddychamy, wykorzystywać różne sposoby oddychania do aktywacji przepony;
  • rezonatory (wibracje dźwiękowe w ciele ludzkim) – odkrywanie nowych jakości dźwięku przez pobudzanie rezonatorów ciała; odkrywanie różnych aspektów naszego głosu pozwoli nam wzbogacić naszą ekspresję dźwiękową;
  • twórczość z wykorzystaniem głosu – nadawanie barwy, kształtowanie, kierowanie dźwięku w stronę konkretnego celu;
  • współbrzmienie – istnienie w relacji do innych głosów – poza strukturami dźwiękowymi oraz w ramach konkretnej polifonicznej relacji/struktury muzycznej.

Zajęcia, dzięki bardzo prostej formie i powolnemu tempu, przeznaczone są dla osób spoza środowiska artystycznego: m.in. pracowników biurowych i opieki społecznej, gospodyń domowych, rodziców, nauczycieli i pielęgniarek. Praca nawołuje do wspólnego, odbywającego się w przyjaznym środowisku, badania i cieszenia się unikalnym narzędziem − naszym własnym głosem. Tworzy przestrzeń, w której możemy doświadczać, uwalniać i dzielić się pięknem i siłą naszych dźwięków.

Podczas zajęć uczestnicy powinni mieć na sobie wygodne ubrania, umożliwiające swobodne poruszanie się, również po podłodze.

Koszt: 30 PLN (pojedyncze zajęcia)
Zgłoszenia prosimy nadsyłać na adres Sabiny Majcher: s.majcher@grotowski-institute.art.pl. Decyduje kolejność zgłoszeń. Liczba miejsc jest ograniczona do 10 osób.
Więcej informacji tutaj.

Medee. O przekraczaniu w czerwcu

5-9 czerwca

{poniedziałek-piątek}
godzina 20:00
Studio na Grobli
ul. Na Grobli 30/32, 50-421 Wrocław

Nie inscenizujemy Eurypidesa.

Medee to nieprzerwany ciąg działań aktorskich i instalacji układający się w poetycki obraz odrzucenia. Na dramaturgię muzyczną spektaklu składają się pieśni w języku arabskim, perskim, kurdyjskim wykonywane przez zaproszone do projektu śpiewaczki z Kairu, Teheranu i Stambułu. Ich głosy otoczone i skontrastowane zostały morzem łacińskich konfraterni.

Medee to nie tylko spektakl muzyczny – pojawia się w nim słowo, tekst Dimitrisa Dimitriadisa, poety greckiego, który napisał dla nas poemat/chorał I Antropos.

Mówimy o Medei poza czasem, poza mitem. Mówimy o kwestii uniwersalnej, a równocześnie bardzo współczesnej – problemie emigracji. O niemożności przekroczenia granicy, którą sami jesteśmy, którą tworzymy linią naszego ciała, przemieszczając się pomiędzy ziemią i morzem, pomiędzy kontynentami, pomiędzy ludźmi. Medea jest dla nas wielką figurą wygnaństwa. Stoi u bram Europy po kolana zanurzona w śmierci. Nie ona jednak zostaje odrzucona, lecz jej własna śmierć i możliwość pochowania w ziemi jej dzieci.

Medee to jednak nie teatr polityczny (którego i tak nikt by nie zrozumiał), lecz raczej intymne dotknięcie wewnętrznej granicy doświadczania bycia odrzuconym.

Spektakl: Simony Sali i Jarosława Freta
Koncept, dramaturgia muzyczna, reżyseria: Jarosław Fret
Wykonanie: Simona Sala
Śpiew: Fatma Emara, Marjan Vahdat, Selda Őztűrk
Chór: Aleksandra Kotecka, Tomasz Wierzbowski, Orest Sharak, Davit Baroyan, Jarosław Fret
Tekst: Dimitris Dimitriadis